Zeg het met een kaartje

23 jaar, vrouwelijk, enthousiast, spontaan, sportend, verloofd, werkend, geliefd, grappig, ee beetje minder depressief en dankbaar. 

Momenteel gebeurt alles digitaal. Vlug even afspreken met een vriendin via SMS of via Hangout. Vlug even Facebook checken. Vlug even een foto posten op Instagram. Vlug even mijn mails lezen en beantwoorden. Vlug. Vlug. Vlug. Maar hoeveel waarde heeft een geschreven woord dan nog? Hoelang denk je nog na over iets wat je schrijft?

Wie kent het niet, ruzie via SMS of via Facebook? Alles is zo rap getypt, alles is zo rap verstuurd. Eventjes je blad verfrommelen en opnieuw beginnen kan niet. Ik weet nog toen ik in de lagere school zat, moesten we opstellen schrijven. Eerst 5 keer in het klad en dan voor echt. Zo heb ik leren schrijven. Ik heb duizenden potloden en balpennen versleten, maar ook gommen en typ-ex. Als iets niet goed was, kon ik het uitvegen en opnieuw beginnen. Tegenwoordig is dat al een stuk moeilijker. Als je een berichtje hebt verstuurd, kan je het moeilijk uitvegen. En op die manier denken we minder na over wat we schrijven. We typen rap een berichtje en versturen het. We krijgen bijna onmiddellijk antwoord. Aangezien het kan, wordt vaak verwacht dat je overal en altijd bereikbaar bent. Maar hoe was het vroeger? Hoelang is het geleden dat je een brief of een kaartje geschreven hebt? Maar hoe leuk is het niet om een kaartje of een brief te krijgen?

Een kaartje schrijven vraagt wel wat moeite. Je moet een kaartje gaan kiezen en kopen. Vervolgens moet je denken over wat je wilt schrijven en dan met je beste handschrift schrijven. Maar het moment dat je het kaartje geeft of in de brievenbus steekt, geeft veel meer voldoening dan een berichtje sturen. Je hebt moeite gedaan en je hebt er iets van jezelf in gestopt. Het is ook een stuk persoonlijker dan een berichtje. Je hebt een kaartje gekozen dat past bij de gelegenheid en je hebt zelf een stukje tekst geschreven. Het geven en schrijven van kaartjes vind ik fantastisch.

Mijn drie beste vriendinnen hebben me tijdens de periode van mijn depressie gesteund door dik en dun. Mij een tasje koffie gegeven als ik aan het huilen was. Een knuffel gegeven als ik aan het lachen was. Een wandeling gemaakt als ik al uren binnen zat. Een slaatje gebracht om iets gezond te eten zonder dat ik zelf moeite moest doen. Het waren allemaal kleine dingen, maar ze hadden een grootse betekenis voor mij. Toen ik onlangs mijn wekelijkse Humo gaan halen was, zag ik bovenstaande kaartjes. Het zijn simpele, grappige en mooie kaartjes. Er is veel plaats om te schrijven. De naam van het merk vind ik supergrappig Make That The Cat Wise. Het was tijd om eens mijn pen boven te halen en te schrijven hoe dankbaar ik ben dat ik zo een prachtige vriendinnen heb. Ik heb al 2 kladversies geschreven en straks schrijf ik ze voor echt. Nostalgie. Het is oké om af en toe eens stil te staan bij wat je echt wil zeggen.

Een speciale danku aan drie prachtige vriendinnen.

Danku HL, HD en LD om mij bij te staan door dik en dun. Om mij te laten zijn wie ik ben in goeie en kwade tijden.