Vechten

Vechten

Mijn dagen bestaan uit vechten. Vechten om uit bed te komen, vechten om mij klaar te maken om te gaan werken, vechten om niet in tranen uit te barsten op het werk, vechten tegen mezelf. Ik blijf mezelf rechtkrabbelen en terugvechten, maar ik begin de moed te verliezen. Wordt al dat vechten niet eens beloond? Komt er geen einde aan de strijd? Ben ik een hopeloos geval? Sta ik machteloos tegenover negatieve gedachten?

Mijn hoofd zit vol met gedachten. Gedachten over de toekomst, gedachten over het verleden, gedachten over het hier en nu. Gedachten, denken en niets doen. Ik wordt er GEK van! Honderden tips vind je tegenwoordig online. Ze klinken allemaal zeer mooi. Probeer jezelf nuttig bezig te houden, probeer gezond te leven, probeer niet in te gaan op de negatieve gedachten, probeer te praten, stel grenzen… Maar hoe doen die mensen dat allemaal concreet?

Grenzen stellen op het werk. Mooie tip, maar hoe doe je dit? Je moet alles leren loslaten. Mooie tip, maar hoe doe je dit? Het is een groot raadsel voor mij. Ik doe mijn job heel graag, met hart en ziel. Maar om mijn werk vol te houden, heb ik soms het gevoel dat ik mijn hart en ziel beter thuis laat. Maken mijn hart en ziel het soms niet te moeilijk?

Ik ben even het noorden kwijt. Hoe houdt iedereen zijn leven en werk vol? Wat zorgt ervoor dat je telkens jezelf terugvindt? Ik doe mijn best, maar het lukt niet alleen.

 

Het is oke. Het is oke. Het is oke. Een mantra die ik dagelijks 1000 maal zeg.