Moeders over moeders

Waarom hebben mensen altijd de neiging een probleem op te lossen? 

Mama worden vond ik allesbehalve gemakkelijk. De onzekerheid die ook geboren wordt als je kleintje eruit floept, was een onverwachte gast. Is het normaal dat mijn kindje dit doet? Is het normaal dat mijn kindje dat doet? Waarom is het moeilijker dan ik had gedacht? Waarom is het lastiger dan ik had gedacht? Doe ik het wel juist? Je weet dat baby's huilen, maar hoeveel is normaal? Je weet dat baby's veel slapen, maar wat is te weinig slaap? Je weet zoveel, maar eigenlijk niets. Smijt daar nog een dosis slaaptekort bovenop en we zitten in de trein richting coco-loco-land. 

Praten werkt. Dus je praat met andere mama's over de problemen waarmee je worstelt. Het probleem is niet nieuw, dus oplossingen heb je zelf al gezocht en al dan niet gevonden. Je vindt het gewoon lastig en bent op zoek naar een luisterend oor en iemand die zegt dat het oké is. Meestal zijn het herkenbare problemen en kan je op begrip rekenen van de andere mama. Maarja, tuurlijk! Wij hebben dat ook meegemaakt. Amai, we weten echt wat het is. Heb je al dit en dat en dit en dat geprobeerd? Bij ons hielp dit en dat en dit en dat! Wacht ik zoek het eens op. Misschien moet je dit eens kopen? Of dit eens geven? Je voelde je al onzeker en bovenop die onzekerheid wordt nog een dikke laag ongevraagd advies gesmeten en in het ergste geval nog wat commentaar of kritiek.

Naast de mama's die ongevraagd advies geven, heb je ook de mama's die lijden aan postnatale dementie of postnatale extreme relativeringszin. De mama's die hun oordeel klaar hebben voor je iets gezegd hebt. De mama's die het niet begrijpen omdat ze het zelf niet meegemaakt hebben. De mama's die denken dat ze geen oordeel vellen, maar het toch doen. De mama's die denken dat zij het veel lastiger hadden en dat de ander niet te klagen heeft. De jaloerse mama's. 

Heel vaak was ik als nieuwe mama niet op zoek naar advies, maar gewoon naar iemand die zei dat het oké was. Iemand die mij geruststelde. Iemand die voor wat afleiding zorgde. Iemand die begreep waarom we voor een bepaalde aanpak kozen. Iemand die mij eens deed lachen. Zelf heb ik ook vaak ongevraagd advies gegeven vanuit de beste bedoelingen, maar dat is niet wat mama's nodig hebben. Als ze specifiek jouw advies nodig hebben, zullen ze het zo vragen. Op dat moment kan jouw advies wel heel waardevol zijn.

Het is dus echt oké om iets lastig te vinden ook al is het normaal. Het is oké om eens niet zo consequent te zijn en te kiezen voor de easy-way-out. Iedereen doet ook maar iets. Zolang het medisch verantwoord is en het werkt voor je gezin, doe je het uitmuntend! Nu moet ik die laatste zin zelf nog durven geloven… 

Courage